ŞIMARIK VE DÜŞÜNCESİZ BİR MİLLETİZ “ADABI MUAŞERET KURALLARI”
Toplum olarak Adabı Muaşeret Kurallarını kaçımız biliyor? Kaçımız bu bilgiler ışığında hareket ediyor? Okullarda bu kurallarla ilgili ders veriliyor mu? Özellikle genç nesiller “Adabı Muaşeret Kuralları ” nedir biliyor mu? Sanırım pek çoğu bilmiyordur, ya da biliyordur da “es” geçiyordur. Yani, bu konuda şımarıklık ve yüzsüzlük tavan yapmış durumdadır.
Geçtiğimiz günlerde ailecek güzel bir akşam yemeği yemek, hem de gün batımını seyretmek için bir sosyal tesise gittik. Tesis, gerçekten çok güzel, yemekleri ve manzarası harika, fiyatları da gayet uygundu. Ancak, insan kalitesi için ayni şeyleri söyleyemeyeceğim. Yan masaya üç aile gelip oturdular. Belli ki, tesiste tatil geçirmektedirler. Her birinde ayni yaşlarda birer çocuk ve ellerinde tabletler ile çizgi film izlemektedirler. Tabletlerin sesi sonuna kadar açık, ses kulağımızı tırmalıyor. Anneler umursuz, babalar da umursuz. Çocuklar kendi havalarında takılıyorlar. Bizler, yan masada oturuyoruz ve birbirimizin konuşmalarını anlamakta zorlanıyoruz. Benim giderek tahammül sınırım tavan yapmaya başladı. Kardeşim yüz ifademden anlamış olacak ki “gel bak buradan manzara ne güzel görünüyor” diyerek beni çekiştirip durdu. Beni çok iyi tanıyor, bu gibi davranışlara hiç tahammülüm ve sabrım yoktur. Herkes çocuğuna gittiği yerde gereken terbiyeyi verecek ve çevresini rahatsız etmeyecek.
Biraz dolaşıp, mavinin güzelliğine takıldık, gün batımını seyrettik ve tekrar masaya döndük. Manzara bıraktığımız gibi. Dahası, aileler de yerleşmiş bağıra çağıra konuşuyorlar. Tam perende alırım masaya doğrulup had bildireceğim ki, içerden garson çıkıp seslenerek, “buyurun, içerde bir masamız boşalmıştır” dedi. Cümbür cemaat görgüsüz tavırlar ve yüksek sesle konuşarak hepsi de içeriye geçti.
Etraf bir anda sessizleşti. Yani yaş ortalaması 30-35 diyebilirim. Çocuklar ise, 6-8 yaş arası. Şimdi burada kanaatimce hem ebeveynler, hem de çocuklar sıkı bir eğitimden geçmelidirler. Çocuğu bir derece anlayabilirim ama 30-35 yaş grubu insanların bu kadar vurdumduymaz, şımarık ve etrafını hiç düşünmeden hareket etmesini asla anlayamam. Kadın dediğin oturup kalması ve zarafeti ile kendini gösterip belli etmeli, adam dediğin ise, aile sorumluluğu taşıyarak hareket etmeli ve ağırlığını hissettirebilmelidir. Şimdikiler “saldım çayıra, Mevlam kayıra”.
Vesselam.